نقش مدیریت دانش در توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات

دانش، ترکیبی از تجربیات، ارزش‏ها، اطلاعات و نگرش‏هاست.

دانش، از اطلاعات و اطلاعات از داده‏ها سرچشمه می‏گیرد.


سازمان‏ها برای انتخاب بازار، باید از دانش موجود و ایجاد دانش جدید بهره جویند و مدیریت دانش کمک شایانی در این زمینه است.

تجزیه و تحلیل مدیریت دانش، موجب شده است تا موقعیت کنونی سازمان را دریابیم و بدانیم توسعه باید در کدام ‏یک از نواحی سازمانی انجام گیرد.

این امر باعث می‏شود تا در مورد فرایند انتقال دانش و راه‏های انتقال آن در سازمان، اطلاعاتی را کسب کرده و در مسیر ارتقا، آسان‏سازی و بهینه کردن آن پیش برویم.

مدیریت دانش

دانش برخلاف دیگر منابع، نامتناهی است و حجم آن با استفاده بیشتر، افزایش می‏یابد .

 تلاش مدیریت دانش در آشکارسازی سرمایه‏های ضمنی و ناملموس و به کاربردن آنها برای بقای سازمان، مزیتی در عرصه رقابت سازمانی است.
به‏طور کلی، مدیریت دانش را می‏توان شامل فرایند مدیریت دانش، فناوری، استراتژی و رفتار سازمانی دانست.
مدیریت دانش باید این توانایی را به مدیران بدهد که منابع دانش را بشناسند و عقاید عملی قابل اجرا را تحریک کنند.
ـ به‏طور کلی می‏توان فرایند مدیریت دانش را شامل
 - 1شناسایی،
2 - تحصیل،
3 - توسعه، 
4 - به اشتراک‏گذاری،
5 - بهره‏برداری
6 - حفاظت از دانش دانست.

 

نگه داری دانش سازمان

یکی از مشکلاتی که عدم مدیریت دانش بوجود می آورد، تکرار انجام کارها است، صرفاً به این دلیل که فرد دوم از انجام آن کار خبر ندارد. یکی از این دوباره کاریها پیداکردن روشها است، یعنی بعد از اینکه یکبار یک کار توسط فردی صورت گرفت و روش شایسته و بایسته انجام آن کار مشخص شد  لازم نیست که نفرات بعدی همان تجارب را شخصاً تکرار کند.

به نظر من در هر سازمانی باید یک فضا و ظرف برای نگهداری سوابق و تجارب کارها وجود داشته باشد. به نظرم باید برای این ظرف بهترین تجارب سازمان از یک اصطلاح مناسب استفاده کرد.

نداشتن یک چنین فضایی این مشکل را نیز بوجود می آورد که سازمان به اشخاص وابسته میشود، چون دانش در سینه های آنها محبوس می ماند و از دست دادن یک نیروی فنی متخصص به قیمت تکرار تمام هزینه های کسب دانش توسط نیروی جایگزین است.

یک نیاز مدیریتی که چنین فضایی ایجاد میکند، ترغیب کارمند به ثبت دانشهای جدید و ترغیب کارمندان به مراجعه به این ظرف برای استفاده در کارهایشان است.

 

اگر بخواهم تمام بحث فوق را در یک جمله شعار گونه خلاصه کنم:

 

*دانش یک فرد نباید از دانش سازمان بیشتر باشد.

یا برعکس

 

*دانش سازمان مساوی برآیند دانش کل منابع سازمان باشد.

 

 

R&D (مخفف Research and Development ) : یک اصطلاحی که خیلی پر کاربرد است و نیاز به معادل دارد، به معنای تحقیق جامع در مورد پیدا کردن روش مناسب در مورد یک نیاز خاص، و بکاربستن آن روش است.

 

منبع:

 

www.aftab.ir

http://kmterms.mihanblog.com

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 23 آبان 1387    | توسط: نوید صادقی    | طبقه بندی: مدیریت دانش،     | نظرات()